Over Jenass

WAAR HET BEGON

Als klein kind was ik altijd bezig met haar. Ik weet nog goed dat er een afro amerikaans gezin in onze straat kwam wonen. Ik was toen een jaar of 7. Op een dag met mooi weer liep ik langs en zag dat ze buiten haren aan het invlechten waren. Zo mooi en inspirerend om te zien. ik wilde dat ook kunnen dacht ik bij mezelf…. Dat uitte zich in de vorm dat ik als klein kind oma’s breiwol in mijn eigen haren begon te vlechten… Wat ik opzich best goed deed.

 

MIDDELBARE SCHOOL

En dan kom je op een leeftijd dat je naar de middelbare school gaat. Hoe oud ben je dan een jaar of 12/13. Dit klinkt nu heel jong maar toen dacht ik ben best oud en volwassen haha…. Maar op die leeftijd had ik toen al best een eigen stijl en wist ik wie ik was. Ik was vrij populair maar dat kwam door mijn imago. Ik leerde mijn beste vriendin kennen. We hielden van haar make up en fashion… waar we mee begonnen te experimenteren. En zo kwamen de vlecht extensions.

 

TECHNIEK ONTDEKKEN

We gingen op zoek naar surinaamse winkeltjes waar ze haren verkochten. Zoveel keus kleur lengte en structuur. We kochten een pak haar dat hetzelfde kleur was als der eigen haar. Het vlechten kon beginnen!! Ik maakte een horizontale scheiding onder der haar. Pakte een pluk kunst haar en vlocht die mee met een kleine pluk eigen haar. Een vlechtje van ongeveer 1 cm lang waar dan een elastiekje omheen ging. Een vlecht extensions, en zo gingen er ongeveer 100 in.

Op mijn 15e ben ik begonnen met de kappersopleiding BBL. Werken en leren in een salon. maar ik wilde meer dan knippen en verven.

Ik was al een paar jaar bezig geweest met het verlengen van haar en aan het uitbreiden van meer technieken. Een hairweave en toen kwam de keratine extensions in beeld. Dat wilde ik ook doen… hoe wat waar, uitgebreid research gedaan…Jeetje!!! Wat is dat duur.

Het is goed dat ik in een kapsalon werkte en daarnaast nog heel veel extensions zetten in mijn vrije tijd. Op die leeftijd heb je een leuk salaris dus dat kon ik makkelijk betalen.

Een hairextensions apparaat van socap wat me toen 500 gulden heft gekost. Maar ik heb dat apparaat nog steeds… Ik zal hem altijd houden want dat was voor mij het echte moment dat ik mij een prof voelde dat ik iets had wat 99% van de kapsalon in mijn buurt niet hadden.

 

BESEF EIGEN HAAR PROBLEEM

Na al die jaren bezig te zijn geweest op haren van andere mensen, besefte in mij ineens dat mijn eigen haar boven op mijn hoofd niet zo vol is als bij de meeste mensen. Ik had daar verder nooit bij stil gestaan. Bij mij kijk je makkelijk op mijn hoofdhuid. Hhmm, wat kunnen we hiermee doen… Ik ging op zoek naar nieuwe systemen wat de markt te bieden heeft.

Dikke nep uitziende pruiken. Nee dat wil ik niet. Ik wist dat er speciale salons waren die alleen pruiken verkochten want kwam er tijdens de bus rit altijd langs naar school gaan. Ook daar hadden ze niet wat ik zocht ook van de term LACE hadden ze geen weet.

Ik ging op internet kijken haarstukken pruiken ¾ pruik etc. alleen in die tijd was internet nog niet zo groot. Maar!?…Theater pruiken zien er altijd zo mooi uit wat is dat, hoe werkt dat… Dat ben ik gaan uitzoeken… lace wig. Individuele haartjes geknoopt op een tule basis.

Tuurlijk dat was nergens te koop… Dan maar iets gebruiken wat er op lijkt. Een mini haaknaald en bruids tulle.

Zo trots als een pauw probeerde ik die haren te knopen op de tule… dat lukte me aardig, werd er steeds beter in. WAUW wat vet is dit zo mooi. En van het een kwam het ander. Ik maakte voor mezelf kleine verschillende haarstukjes, probeerde verschillende bevestigings methodes uit.

 

WISSELENDE COUPE

En daar liep ik met mijn mooie bos hairextensions en haarstukje… De complimenten vlogen mij om de oren. Wat een mooi haar heb je etc… niemand zag het. Maar omdat ik elke maand een nieuw kleurtje had of dan weer super lang en dan weer wat korter haar wisten mensen dat het niet mijn eigen haar was. Ik zei dat ik hairextensions droeg. Het haarstukje verzweeg ik, dat was nog taboe.

De zoek tocht met het ontwerpen en maken van haarstukken en pruiken van lace material ging maar door. Ik vond een website met alle originele materialen voor het maken van pruiken. Damnn… dit voelde als een kind in een snoep winkel. Zoveel verschillende dingen, zo veel mooi human hair.

Doordat ik zelf met een haarprobleem zit werd dit ook heel erg persoonlijk. Het was niet meer alleen voor de mooi. Het werd noodzaak. Door mijn eigen haarprobleem weet ik als geen ander hoe het voelt als je haar niet is zoals je zou willen. Hoe onzeker het je maakt.

De wegen die ik heb bewandeld van persoonlijke ervaringen van het werken in een haarwerk salon waar ik ontzettend veel klanten heb mogen helpen die een haar probleem hebben of aan de chemo kuur zaten. Of de cosmetische gedeelte Amsterdam fashion week, verschillnde magazines, Aan ervaring zal het niet ontbreken en zal mezelf steeds blijven ontwikkelen dat blijft het mooie van mijn vak.